Komik gelen “kot pantolon”, “timberland” ve “küpeler”

0
96

Komik gelen “kot pantolon”, “timberland” ve “küpeler”

“Alışmamış kulakta küpe durmaz” dersek herkes ne demek istediğimizi anlayacaktır. Yetmiş seksen

sene şalvar ve çarık giymiş bir büyüğümüze, bir anda şalvarını ve çarığını çıkarttırıp, onların yerine

bir kot pantolon ve bir çift Timberland giydirsek, belki kısa bir süre üstünde taşır, ama eminim sonra

hiç birini üzerinde tutmaz.Ona komik gelir. Ya da şu an bunları giyen bir kişiye,dönüp şalvar ve çarık

giydirmeye kalksak sonuç ters yönde de aynı olur…Kabul görmez….

Kolay kolay hiç kimseye, hayatı boyunca alıştığı bir kavramdan vazgeçip bir yenisine yönelmesini

kabul ettiremeyiz; Çünki o, onun kişiliğinin bir parçası olmuştur artık, bir anda ondan vazgeçmesi

onun için “kendisinden” vazgeçmek gibi bir şeydir. Dahası, onu alıştırmaya çalışacağımız yeni kavram

veya durum, onun için sadece “kabul edilemez” değil , bir o kadar da komik bir şey olarak görünür.

Kendince alaycı ifadeler kullanarak, aslında bizim onu komik duruma düşürmeye çalıştığımızı, ve bizim

pek de tekin olmadığımızı düşünür.

Diyelim ki esnek bir kişi söz konusu,ve yeniliği en azından merak etti ve “belki benimseyebilirim,belki

de daha öncekinden daha iyi ve daha uygun olabilir” deyip denemek istedi. Bu sefer de, çevresi

ona adeta “bu ne hokkabazlık, ne hallere girdin” gibi söylemlerle takılıp, onun cesaretini ve azmini

kırarlar; çünki onlarda da “alışılagelmiş eski durum” kişiliklerinin vazgeçilmez bir simgesidir. Onu

uyarırlar ve hata yaptığını telkin eden davranış ve dokundurmalarda bulunurlar.Çevre ona “dur” der

adeta.

Toplumda çevre etkisi önemlidir, ancak çok inatçı, kararlı ve çevreden hiç etkilenmeyecek özellikteki

kişiler bu etkiye karşı koyabilir. Nüfusunun büyük çoğunluğu fakir olan toplumlarda, kişilerin

problemlerini en aza indirgeyerek yaşayabilmeleri, ancak yakın çevresi ile dayanışma ve manevi

yakınlık,ya da en azından dışlanmamak şartı ile mümkündür. Çevre fakir bir insanı dışladığında o

kişinin hayatı, tamamen körelir. Bu yüzden çevreden etkilenmemek için,tek yol o çevreyi terkedip

başka bir çevrede yaşamaya muktedir olabilmekten geçer, zira bu yeni çevrede yaşamak için iyi bir

iş,yani geliriniz olması temel şarttır.Zengin olmadığınız için o da çok zor olduğuna göre çevrenize

zaten mahkum olarak yaşamaktan kurtulamazsınız. Çevre de sizi olduğunuz yerde saydırır. Kişisel

bazda baktığımızda durum budur…Değişim,dönüşüm çok uzak bir ihtimaldir.

Kısacası yıllardır yaşadığınız hayat boyu edinmiş olduğunuz soyut ve somut alışkanlıklarınız, maddi,

manevi, sosyopsikolojik nedenlerle isteseniz bile kolay kolay değiştirilemez, kişiliğinize yapışır.

Yeni ve iyi bir şeyler hakkında beklentileriniz olsa da,yukarıda saydığım sebeplerden dolayı “yeniyi”

topluma benimsetebilmeniz,hele de bunun kısa zamanda olması çok çok zordur.

Demokrasi, insan hakları, sosyal adalet vs. gibi beklentilerimiz açısından da durum iç açıcı değildir.

Hiç yaşam ortamını, sosyal alışkanlıklarını değiştirme şansı olmamış, fakirliğinden dolayı hiçbir

yeni durumu deneme lüksü olmamış bizim gibi çok büyük bir toplulukta, gücü yerinde olup esnek

yaşayabilen birkaç kişinin değişim çabaları ne derece etkili olur bilmiyorum.Hiçbir zaman tam olarak

“gerçek demokrasiyi” bilmemiş, görmemiş kalabalıkların, kişiliklerine on yıllar boyunca işlenmiş

antidemokrat yaşam şekli ve dünya görüşünden kurtulup bir anda birey olmanın, hatta sadece

varolmanın dayanılmaz tadını bulabilmeleri sanırım çoook çok uzun bir zaman alacaktır….Bu yüzden

takmaya kalktığımız imitasyon demokrasi küpelerimiz dahi belirli zaman aralıkları ile kulağımızdan

düşmüyor mu ???….

Tuncer Yıldırımgeç

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here