Mutluluk

-“İyi bir meslek ya da işe, sıcak bir aile ortamına ve bu aileyi fazlaca zorlanmadan geçindirebilecek maddi olanaklara ve sağlıklı bir beden ve akla sahip olan insanların mutlu olması gerekir” ;  Bunu bize bu şekilde söyleten kendi bilincimiz mi, yoksa genel insani akıl, kültür veya içinde bulunduğumuz zamana ait ortak bilinç veya sağduyu mudur?   

Veya ,  “İstediği her şeyi satın alabilecek güce sahip, insanlar tarafından sevilen, kendisini ve yakın çevresini hiç zorlanmadan en güzel şartlarda yaşatabilen, herkes tarafından gıpta edilen rahat bir hayat süren bir insan nasıl mutlu olamaz? “ sorusunu sorduran kendi düşüncelerimiz mi, yoksa yine daha evvel söylediğimiz gibi genel ortak insani akıl, mantık ve sağduyu mu?

Ya da, tam tersine “bütün bu yukarıda saydığımız mutluluk altyapılarının çoğuna sahip olamayan, hayatta hep hırpalanmış, zorluklar çekmiş bir kişi mutsuz olmaya mahkumdur” dersek, bunu bizim söyleye bilmemize sebep olan hangi bilinçtir?

Bize bunları söyleten, ortak insani akıl, kültür veya sağduyu ve bunu az çok yaşayıp tecrübe etmiş olan bizim kendi yakın çevremizin telkinleridir.. Ancak bunlar çok genel, yüzeysel değerlendirmelerdir. Tek tek insanları temel alarak detaylı bir değerlendirme yaptığımızda, işler o kadar da net ve kurallı değildir.

Mutluluğu, “daha çok tüketip, daha çok haz alıp, isteklerimiz gerçekleştiğinde mutmain olmak ”şeklinde yorumlarsak hata yapmış oluruz..

Sahip olduğunuz mutluluk altyapılarının sizi mutlu edebilmesi için, başka detaylara bakmanız gerekir, onlara sahip olmanız yetmez; Belki geçici mutluluk anları yaşatır, ancak zamanla bu mutluluklar kaybolur. Mutluluğunuzun sürekli bir çizgi oluşturabilmesi için mutluluk altyapılarınızın sürekli olarak sevgi, paylaşım, hoşgörü, duygudaşlık gibi değerlerle süslenmesi gerekir;  Daha açık söylemek gerekirse, mutluluğu sevgi ve paylaşım olmadan yaşayamazsınız. Bunlar olmaksızın, zaman içinde belirli noktalarda kendini mutlu hissetmek ve o birkaç dakika, saat, hafta ,ay  ya da yıl geçtiğinde tekrar başa dönüp  aramaya başlamak mutsuzluk oluşturur..; Mutluluğun anahtarı “Sevgi” dir. Ancak sevebildiğiniz kadar mutlu olursunuz. Çünkü sevgi, sizin mutluluk altyapılarınızın da daha verimli hale gelmesini ve çoğalmasını sağlayacaktır. Mesela çevreniz, mesleğiniz, aileniz, sevdikleriniz, kısacası içinde bulunduğunuz dünya… …Hepsi, sizin onu sevdiğiniz oranda pozitif reaksiyon verecektir. O halde yapılacak şey:  Önce sevmeyi öğrenmektir… Allah herkese “sevebilme” altyapısını doğuştan vermiştir. Âmâ sevginin ne olduğunu öğrenmeden bu altyapıyı kullanamayız…

.”MUTLULUK”,  SEVMEYİ ÖĞRENİP UYGULAMAYA ÇALIŞMAK SÜRECİDİR. Bu yüzden de bazı “tuzu kurular”  için  “çantada keklik” değildir…        

Tuncer Yıldırımgeç