Bir profesör konferans vermek üzere salona girmiÅ. Ama bakmıŠki salon, ön sırada oturan seyis dıÅında boÅmuÅ. KonuÅup konuÅmama konusunda tereddüde düÅen profesör sonunda seyise sormuÅ:
-Buradaki tek kiÅi sensin. Sana göre konuÅmalı mıyım,
Seyis cevap vermiÅ:
-Hocam ben basit bir insanım, bu konulardan anlamam. Fakat ahıra gelseydim ve bütün atların kaçıp bir tanesinin kaâ¦ldıÄını görseydim, yine de onu beslerdim.
Bu sözlere hak veren Profesörkonferansa baÅlamıÅ. İki saatin üzerinde konuÅmuÅ durmuÅ, konferanstan sonra da kendini mutlu hissetmiÅ, dinleyicisinin de konferansın çok iyi olduÄunu onaylanmasını isteyerek sormuÅ:
-KonuÅmamı nasıl buldun?
Seyis cevap vermiÅ:
-Hocam sana daha önce basit bir adam olduÄumu ve bu konulardan pek anlamadıÄımı söylemiÅtim. Gene de eÄer ahıra gelir, biri dıÅında tüm atların kaçtıÄını görseydim, onu beslerdim; ama elimdeki tüm yemi ona verip de hayvanı çatlatmazdım.
Kissadan hisse:
âNe kadar bilirsen bil, söylediklerin karÅıdakinin anladıÄı kadardır.â
